ruhumun neşesi yok
can çekişiyor kaya dibinde bir güvercin
okyanusta bir balık boğuluyor
dilim nasır tutmuş
sözcükler tat vermiyor
Kasım sarmaşık gibi
zihnime sarıyor
odada çalan uda
kör kalıyor kulağım
kırgın yüreğim beni
yalnızlığa tükürüyor
öldürüyor
bu ay
amniyon içinde
güls.
