Her şey farkındalıkla başlıyor… Özellikle de gölgelerimizi fark etmek. Gölgelerimizi fark etmek ise emek istiyor. Bunun için önerilen yaygın yöntemlerden biri günlük tutmak. Günlük kendimizi en saf halimizle ortaya koyduğumuz yerdir. Gölgemiz, bizden ayrı bir şey değil, bir parçamızdır. Gölgemizi varlığımıza entegre ettiğimizde kendimiz olabiliriz yani geçmiş hatalarımız ya da utandıran deneyimlerimiz yazıya döktüğümüzde taşıyabileceğiniz hale gelirler.
Günlük tutmak, gizli yönlerimizi gün ışığına çıkarır ve bu anormal gelen deneyimler fiziksel bir formda yazıya dönüşerek kayıt altına alındığında, daha genç yaşlarımızda yaşadıklarımız nedeniyle oluşan değersizlik hissiyle savaşmak kolaylaşır.
Bu süreç dizi izlemek gibi değildir ya da parkta keyifli bir yürüyüş. Bizim de sorumluluklarımızı annemize babamıza atmaktan, “onun yüzünden”, “bunun yüzünden” demekten artık vazgeçeceğimiz bir yolculuktur, sorumluluk almamız gereken bir süreçtir.
Bu bir dönüşüm gibidir. Bir kelebeğin ortaya çıkışı gibi. Elbette sancılı. Bileşenleriniz aynı kalır, ancak geri adım atıp kim olduğunuzu yeniden değerlendirirsiniz. Değişim korkutucudur, ancak gereklidir çünkü elde edeceğiniz şey buna değecektir.
Yazmak, çok ihtiyaç duyulan molalar vermenize de yardımcı olur; yani demem o ki oturup bir gecede her şeyi yazmaya kalkmayın 😊bütün bunları bir gecede halledemezsiniz. Ancak kaydederek, içsel yansımalarınızı yok saymadığınızda nerede durduğunuzu bilebilirsiniz ve yaşadığınızı sağlıklı şekilde gözden geçirebilirsiniz. Bu farkındalıklarla yarına dair notlar ekleyerek kendinizi iyileştirme sürecine çoktan başlamış olabilirsiniz.
Gülsünay Uysal
