Son yıllarda kişisel gelişim çalışmaları bitmez, durmaz bir yolculuk oldu bende. Her bir süreç yenisine açılıyor. Değişiyorum. Bunu fark ettikçe heyecanlanıyorum. Her keresinde de daha yeni başlıyoruz diyorum.
Açık olayım bu süreçte sürekli yüzleştiğim ve canımı sıkan bir konu var. Katıldığım eğitimlerde erkek katılımcı oranı %10’u geçmiyor.
Buradan iki şey çıkıyor. Ya erkekler gelişim konusunda ihtiyaçlarını görmüyorlar ya da ihtiyaçları yok. Oysa adı üstünde gelişim. İhtiyaca ilişkin bile değil, akıp giden hayatı yakalayabilme yolculuğu.
Can sıkan da bu. Kadınlar gelişim adına kendileriyle çalışırken; erkekler bu düzendeki rollerini görmezden gelip iyileştirme sürecinde de yer almaya cesaretleri yok. Böyle mi okumalıyız süreci?
Neticede baktığımda piyasada Kişisel Gelişim eğitimleri baya baya cinsiyet ayrımcılığına maruz ve olmasa keşke!
gülsünay
